Αγαπημένοι στίχοι και αποφθέγματα... III

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
Print Friendly and PDF
Alessandro Della Pietra

Αγαπημένοι στίχοι και αποφθέγματα... III

«Τη γνώμη των δυνατών ποιος θα μπορέσει να τη γυρίσει;... Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.» Γ. Σεφέρης

«Κι ούτε μια μέρα, μια στιγμή στον τόπο αυτόν που να μη γίνεται άδικο και φονικό κανένα.» Οδυσσέας Ελύτης

«Ο ήλιος σκάει μέσα μας κι εμείς κρατάμε την παλάμη στο στόμα έντρομοι.» Οδυσσέας Ελύτης

«Άργησα πολύ να καταλάβω τι σημαίνει ταπεινοσύνη και φταίνε αυτοί που μου μάθανε να την τοποθετώ στον άλλο πόλο της υπερηφάνειας.» Ο. Ελύτης

«Ένα ικανό μυρμήγκι βαρύνει -σε απόλυτο αξία- περισσότερο από έναν μέτριο πρωθυπουργό.» Οδυσσέας Ελύτης

«Ολίγου νου η βαθύοργη βροντή.» Οδυσσέας Ελύτης

«Εδώ στου δρόμου τα μισά έφτασε η ώρα να το πω, άλλα είν’ εκείνα που αγαπώ, γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα.» Οδυσσέας Ελύτης

«Που να πάρ’ η ευχή βρέθηκε πάντα να ζητάμε ίσα ίσα εκείνο που δε γίνεται.» Οδυσσέας Ελύτης

«Μες στη ζωή μας βρε παιδιά έρχεται πρώτ’ η αναποδιά. Ένα πιάνεις δέκα χάνεις, δέκα ζεις μια θα πεθάνεις.» Ο. Ελύτης

«Μια φορά στα χίλια χρόνια γίνεται η αγάπη αιώνια. Να ‘χεις τύχη να ‘χεις τύχη κι η χρονιά να σου πετύχει.» Ο. Ελύτης

«Ήταν μια θεία θέληση κι ενός αγίου τάμα. Εμείς οι δυο να σμίξουμε και να γενεί το θάμα.» Ο. Ελύτης

«Σ’ όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ!» Οδυσσέας Ελύτης

«Ώστε λοιπόν, αυτό που λέγαμε «ουρανός» δεν είναι· «αγάπη» δεν «αιώνιο» δεν. Δεν υπακούουν τα πράγματα στα ονόματά τους.» Οδυσσέας Ελύτης

«Μη με πιστεύετε όσο γερνώ τόσο λιγότερο καταλαβαίνω, η πείρα μου ξέμαθε τον κόσμο.» Οδυσσέας Ελύτης

«Την αγάπη μια τη λες την ντύνεσαι τη γδύνεσαι, όσο που γίνονται πολλές και πάλι σ’ όλες δίνεσαι.» Οδυσσέας Ελύτης

«Άγρια μαύρη θάλασσα χτυπιέται πάνω μου η ζωή των άλλων.» Οδυσσέας Ελύτης

«Ο έρωτας δεν είναι αυτό που ξέρουμε μήτε αυτό που οι μάγοι διατείνονται, αλλά ζωή δεύτερη ατραυμάτιστη στον αιώνα.» Οδυσσέας Ελύτης

«Αυτά στη γλώσσα τη δική μου. Κι άλλοι άλλα σ’ άλλες. Αλλ’ η αλήθεια μόνον έναντι θανάτου δίδεται.» Οδυσσέας Ελύτης

«Εσείς, αγαπητοί άγνωστοί μου φίλοι, πώς ζείτε; Ζείτε; Μια φάρσα, αυτό ήταν η δικιά μου ζωή. Κανείς δεν την κατάλαβε.» Μαρία Πολυδούρη

«Ήταν δύσκολο, δύσκολο πολύ να ζω μονάχη μου μεσ᾿ σένα κόσμο τόσο παράλογα προσκολλημένο στα μικρά της ζωής και στο τίποτα.» Μ. Πολυδούρη

«Να ζήσετε τη ζωή σας με τρέλλα, να ζήσετε παράλογα, να σκοτώσετε τη λογική πούνε ο φονιάς της χαράς και της ζωής.» Μ. Πολυδούρη

«Ν᾿ αγαπήσετε με πάθος και να καείτε απ᾿ τη φλόγα της αγάπης σας, να κάνετε τον πόνο, τη χαρά, την κάθε σας στιγμή τραγούδι.» Μ. Πολυδούρη

«Γεννήθηκα χωρίς να το θέλω, έζησα στο περίπου, και σκηνοθέτησα το θάνατό μου.» Μαρία Πολυδούρη

«Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους.» Κ. Καρυωτάκης

«Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης.» Κώστας Καρυωτάκης

«Το βραδάκι σήμερα είναι γλυκό, μελαγχολικό και η πνοή του απαλή σαν χάδι καλοσύνης... Πού είσαι;» Μαρία Πολυδούρη

«Σ’ αγαπώ (μου επιτρέπεις;) και τίποτα δε μπορεί να σταματήσει αυτή την αγάπη εκτός από σένα, και πάλι είναι ζήτημα.» Γιώργος Σεφέρης

«Δεν απελπίζεται η ζωή όσο υπάρχει, κι ας απελπίζεται ο άνθρωπος.» Γιώργος Σεφέρης

«Κι όταν ήσουν ακόμη κοντά μου δε σε είχα όπως θα το ήθελα. Όλο μου το σώμα πονεί από επιθυμία.» Γ. Σεφέρης

«Παράπονο χαμός καιρού σ’ ό,τι κανείς κι α χάση.» Δ. Σολωμός

«Αφαίρεσε τη νύχτα απ᾿ τα μάτια σου – πώς να παλέψω μόνος με τους δυο σας;» Ντίνος Χριστιανόπουλος

«Τώρα που σ᾿ έχω διαγράψει απ᾿ την καρδιά μου, ξαναγυρνάς όλο και πιο πολύ επίμονα, όλο και πιο πολύ τυραννικά.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Και τί δεν κάνατε για να με θάψετε, όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Τα δάχτυλά σου έγιναν τώρα πιο σκληρά, έγιναν πιο κατάλληλα για το λαιμό μου.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Ό,τι σχεδίασα με τόσο πυρετό, μόλις σε δω, γλυκιά μου εξουθένωση, στα μάτια και τα χείλη το αναστέλλω.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Απ᾿ όλα τα αφηρημένα ουσιαστικά, πειράζει να εξαιρέσουμε τη μοναξιά;» Ν. Χριστιανόπουλος

«Η θάλασσα είναι σαν τον έρωτα: μπαίνεις και δεν ξέρεις αν θα βγεις.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία. Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Τα πρόβατα απήργησαν, ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής.» Ν. Χριστιανόπουλος

«Τι γυρεύω εγώ σ’ αυτούς τους δρόμους, που άγρια τους φορολογεί η νύχτα;» Ν. Χριστιανόπουλος

«Κάθε που πέφτει επικίνδυνα το βράδυ, ξυπνάει η φωνή σου μέσα μου και με ρημάζει·» Ν. Χριστιανόπουλος

«Σιώπα. Και να θυμάσαι με πόση δοκιμασία απόχτησες την αρετή ν’ αγαπάς.» Κρίτων Αθανασούλης

«Ήθελα πριν μες στ’ άπειρο σιωπήσω, στο αιώνιο φως δυο στίχων να σε κλείσω.» Ν. Βρεττάκος

«Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.» Ν. Βρεττάκος

«Με κοίταζες σα να μην είχα υπάρξει, ξένος για πάντα και τα χέρια μας λυμένα για πάντα, - στο τίποτα και στο ποτέ...» Γιώργος Γεραλής

«Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας, θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου». Ο Ελύτης

«Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα.» Μανόλης Αναγνωστάκης

«Καλημέρα, λοιπόν, σε σας που δεν κλαίτε κι έχετε τα μάτια ξεκούραστα.» Κρίτων Αθανασούλης

«Τώρα, λάμπουνε γύρω του οι πόθοι που ήταν μια φορά, χαμένοι μες στης αμαρτίας τη μοναξιά∙» Ο. Ελύτης

«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική∙ το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.» Ο. Ελύτης

«Κι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω — αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·» Κ. Καβάφης

«Δεν τα ηύρα πια ξανά — τα τόσο γρήγορα χαμένα .... τα ποιητικά τα μάτια, το χλωμό το πρόσωπο .... στο νύχτωμα του δρόμου ....» Κ. Καβάφης

«Κ’ εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτι είχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλη τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης —» Κ. Καβάφης

«Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.» Γιάννης Ρίτσος

«Θα χτίσω, λοιπόν, κι εγώ ένα μεγάλο προστατευτικό σπίτι με τις πέτρες που μου ρίξατε σ’ όλη τη ζωή μου.»  [Τάσος Λειβαδίτης]

«Εμπλουτίστε τη συλλογή σας με νέα λάθη αναζητήστε πιο πρωτότυπο θάνατο από τον καθημερινό.» Γιάννης Κουβαράς

«Κι ένα τέταρτο μητέρα αρκεί για δέκα ζωές και πάλι κάτι θα περισσέψει.» Οδυσσέας Ελύτης

«Με κούρασε πολύ η Κυριακή. Πολλή Κυριακή για έναν άνθρωπο.» Κική Δημουλά

«Όλοι το λένε απόγευμα. Εγώ το λέω αποχωρίζομαι.» Κική Δημουλά

«Όχι, δεν παίρνω άλλο διαταγές. Όταν μου λέγανε τα σύννεφα ταξίδευε ταξίδευα κι όταν μου λέγανε τα όνειρα περίμενε περίμενα.» Κ. Δημουλά

Ποίηση «Ούτε εντελώς γυμνή ούτε σκεπασμένη, αινιγματικά μισόγυμνη σαν τη γυναίκα να ενθαρρύνει.» Γιάννης Κουβαράς

«Την Αφροδίτη την γιόρταζαν μιαν εβδομάδα, τον Διόνυσο ένα μήνα. Η δική σου λατρευτική περίοδος κρατάει ολόκληρο καλοκαίρι.» Γ. Κουβαράς

«Συλλογίζεσαι μέρα τη μέρα ανεβαίνουν σταθερά οι μετοχές του θανάτου στο χρηματιστήριο του σώματός σου.» Γιάννης Κουβαράς

«Θα ‘ρθω κι εγώ μαζί σας όπου πάτε λέει το ανεκπλήρωτο στα όνειρα.» Κ. Δημουλά

«Α, και να ‘ρχοσουν έστω ως τα μισά του ίσως. Ποιος ήρθε ποιος επέστρεψε ποτέ εξ ολοκλήρου.» Κ. Δημουλά

«Αλήθεια που να κείνται σκόρπιες ανεπίγραφες οι δικές μου ήττες.» Κική Δημουλά

«Τη ζωή που σου ταιριάζει να ζητάς όσο κι αν σου στοιχίζει, αυτή είναι η ευχή της γης.» Βικτώρια Καπλάνη

«Η ζωή επιμένει, σαρκάζει ανελέητα ό,τι ανομολόγητο στο βάθος μάς πονάει.» Βικτώρια Καπλάνη

«Το εύθραυστο βλέμμα του ανθρώπου που δεν έχει βρει ακόμη τη φωνή του (πόσο λάθος το απόλυτα σωστό!).» Βικτώρια Καπλάνη

«Έφυγες κι αίφνης μιλούν όλοι για σένα περίτεχνα λόγια αυτάρεσκα σαν στοιχειωμένο άλλοτε δίχως αύριο.» Βικτώρια Καπλάνη

«Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Ας κάνουμε τη στιγμή αυτή αιωνιότητα. Άλλη αθανασία δεν υπάρχει.» Ν. Καζαντζάκης

«Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.» Σαπφώ

«Ποια ‘ναι λοιπόν αυτή που σε ξετρέλανε η χωριάτα που μήτε καν πώς να κρατήσει το φουστάνι της πάνω από τον αστράγαλο δεν ξέρει;» Σαπφώ

«Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.» Σαπφώ

«Πυρετός κρυφός με σιγοκαίει κι ούτε βλέπω τίποτα ούτε ακούω μα βουίζουν τ’ αυτιά μου κι ένας κρύος ιδρώτας το κορμί μου περιχάει.» Σαπφώ

«Θεός μου φαίνεται στ’ αλήθεια εμένα κείνος ο άντρας που κάθεται αντίκρυ σου κι από κοντά τη γλύκα της φωνής σου απολαμβάνει.» Σαπφώ

«Να ‘σαι ευτυχισμένη, πήγαινε, άλλωστε τίποτα δε διαρκεί. Να θυμάσαι όμως πάντα πόσο σ’ αγάπησα.» Σαπφώ

«Α να ‘ταν πάντα το κεφάλι ν’ ακουμπάς σε τέτοιας φιλενάδας τρυφερής τα στήθη να κράταγε για μένα δυο φορές η νύχτα ετούτη.» Σαπφώ

«Πάλι πάλι ο έρωτας, ο έρωτας με παιδεύει, και πώς να τον παλέψω Ατθίδα μου.» Σαπφώ

«Το χιτώνα τον άσπρο σαν το γάλα όταν φοράς, νά ‘ξερες τους πόθους που σε τριγυρίζουν όμορφη.» Σαπφώ

«Μίλα. Πες "αστέρι", που σβήνει. Δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη.» [Κ. Δημουλά]

«Διατίθεται απόγνωσις εις αρίστην κατάστασιν, και ευρύχωρον αδιέξοδον. Σε τιμές ευκαιρίας.» Κ. Δημουλά

«Το κάθε τελευταίο, τελευταίο τ’ ονομάζω χωρίς επιφύλαξη. Και μεγάλωσα πολύ για να είναι αυτό αφορμή δακρύων.» Κ. Δημουλά

«Από τα όνειρα που ανάθρεψα το πιο πονετικό μου: να μη γερνάω μόνη.» Κ. Δημουλά

«Τόση βροχή για μια απουσία, τόση αγρύπνια για μια λέξη, πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή μ' αυτή της τη μεροληψία όλο εσύ, εσύ, εσύ.» Κ. Δημουλά

«Από τον κόσμο των γρίφων φεύγω ήσυχη. Δεν έχω βλάψει στη ζωή μου αίνιγμα: δεν έλυσα κανένα.» Κ. Δημουλά

«Το κρίμα το σηκώνει ατάραχη η πείρα.» Κική Δημουλά

«Γιατί; Μικρόν τον θεωρείς ηρωισμό να έχεις χέρια και έρωτας κανείς σφίγγοντάς τα να μην τα συγχαίρει;» Κ. Δημουλά

«Ηρέμησε λοιπόν. Έχω κι εγώ ένα σωρό απωθημένους ουρανούς μα δε σκοτώνω άστρα.» Κ. Δημουλά

«Φεύγω. Για που δεν θα σου πω. Έτσι θα καμωθώ πως κάποιο μυστικό έχω από σένα.» Κ. Δημουλά

«Το σώμα του θυμίαμα, και τα μαλλιά του λουσμένα με νιότη. Το γέλιο του χάλασμα ψυχής.» Κ. Δημουλά

«Τι θα τις κάνεις τόσες ομοιότητες γι’ αυτόν τον ένα κόσμο;» Κ. Δημουλά

«Κλαίω γιατί με ρώτησες αν είδα την πανσέληνο. Όχι, δεν είδα τίποτα γεμάτο και δεν έζησα.» Κ. Δημουλά

«Ευλογημένο να ‘ναι το Εμπόδιο και τρισευλογημένο. Δέντρο ισκιερής δικαιολογίας ότι δεν φταίμ’ εμείς.» Κ. Δημουλά

«Σκίζω σε χίλια και σε δώδεκα κομμάτια ό,τι σκέφτηκα...» Κ. Δημουλά

«Δεν θέλω να βλέπω τους ασίγαστους πόθους της ζέστης, τι εκμαυλισμούς τι όργια κουλουριάζει.» Κ. Δημουλά

«Αρκέσου. Αυτά που ψάχνεις διαφέρουν μόνο μεταξύ τους. Αυτά που βρίσκεις είναι ίδια.» Κ. Δημουλά

«Φυσικά και ονειρεύομαι. Ζει κανείς μόνο μ’ ένα ξερό μισθό;» Κ. Δημουλά

«Διαλέγεις και μετά πώς το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο που έχει η εκλογή σου;» Κ. Δημουλά

«Έτσι μας έμαθαν ν’ ακούμε των μεγάλων τη σοφή φθορά.» Κ. Δημουλά

«Τι θα φοράς συνεννόηση να σε γνωρίσω ώστε να μη χαθούμε πάλι μες στους πολυπληθείς σωσίες σου;» Κ. Δημουλά

«Βλέπεις είναι δειλό το κάθε τέλος. Κανένα δεν τολμά να έλθει με άδεια χέρια. Κάθε φορά φέρνει μαζί του δώρο μιαν αρχή.» Κ. Δημουλά

«Στίχους της ηδονής της εκλεκτής, που πηαίνει προς άγονην αγάπη κι αποδοκιμασμένη.» Κ. Καβάφης

«Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός πώς αλλιώς αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι.» Ο. Ελύτης

«Έπεσε στο κρεββάτι απόψι ερωτοπαθής, όλ’ η νεότης του στον σαρκικό πόθο αναμένη...» Κ. Καβάφης

«Επειδή στην αγάπη ξέρω να μπαίνω σαν Πανσέληνος από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια.» Ο. Ελύτης

«Δεν θα μας έβλεπε κανείς. Μα κιόλας είχαμεν εξαφθεί τόσο πολύ, που γίναμε ακατάλληλοι για προφυλάξεις.» Κ. Καβάφης

«Επειδή σ’ αγαπώ και σ’ αγαπώ πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει.» Οδυσσέας Ελύτης

«Το στόμα του, τα χείλη που για εκπληρώσεις είναι ερωτισμού εκλεκτού.» Κ. Καβάφης

«Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι.» Ο. Ελύτης

«Κάθεται και βλέπει προς την είσοδο· μέχρι κοπώσεως βλέπει προς την είσοδο. Ίσως να μπει. Απόψ’ ίσως να ‘ρθει.» Κ. Καβάφης

«Κι είναι νωρίς μ’ ακούς; Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτό αγάπη μου να μιλώ για σένα και για μένα.» Ο. Ελύτης

«Και σέρνεται στα καφενεία ολημερίς, σέρνει με ανία της εμορφιάς του το μαράζι.- Όπως μπορείς πια δούλεψε μυαλό.» Κ. Καβάφης

«Έτσι σ’ έχω κοιτάξει που μου αρκεί να 'χει ο χρόνος όλος αθωωθεί.» Οδυσσέας Ελύτης

«Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα, πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς, πώς λες ψιθυριστά το "τι" και το "ε".» [Οδυσσέας Ελύτης]

«Η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε.» Κ. Καρυωτάκης

«Τίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε.» Κική Δημουλά

«Και βέβαια να με βλέπει το χαμένο σαν μητέρα του. Πόσες φορές το γέννησα εκεί που δεν υπήρχε.» Κ. Δημουλά

«Επαναπαύεσαι βέβαια στη σεπτή δικαιολογία ότι πέθανες. Προφάσεις. Αν ήθελες μπορούσες εκ παραλλήλου και να ζεις.» Κ. Δημουλά

«Μου κρύβονται θα με μισούν οι λέξεις. Τους έδωσα μια φορά να δοκιμάσουν κι από τότε τους έγινε συνήθεια να λυπούνται.» Κ. Δημουλά

«Κάθεσαι πλάι μου σαν άνθος και σαν άστρο και σαν έρωτας που θέλει μα δεν μπορεί.» Θωμάς Γκόρπας

«Ερασιτέχνης άνθρωπος είμαι πόσο καλύτερα παράπονα να φτιάξω;» Κ. Δημουλά

«Τούτη είναι η εποχή μας, καλή ή κακή, ωραία ή άσκημη, πλούσια ή φτωχή, δεν τη διαλέξαμε.» Νίκος Καζαντζάκης

«Σήμερα ο Θεός είναι αργάτης, αγριεμένος από τον κάματο, από την οργή κι από την πείνα. Μυρίζει καπνό, κρασί κι ιδρώτα.» Νίκος Καζαντζάκης

«Ο Θεός μου δεν είναι πανάγαθος. Είναι γιομάτος σκληρότητα, άγρια δικαιοσύνη, και ξεδιαλέγει ανήλεα, τον καλύτερο.» Νίκος Καζαντζάκης

«Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα.» Νίκος Καζαντζάκης

«Πόλεμο στους άπιστους! Άπιστοι είναι οι ευχαριστημένοι, οι χορτασμένοι, οι στείροι.» Ν. Καζαντζάκης

«Μισούμε, δε βολευόμαστε, είμαστε άδικοι, σκληροί, γιομάτοι ανησυχία και πίστη, ζητούμε το αδύνατο, σαν τους ερωτεμένους.» Ν. Καζαντζάκης

«Αγάπα το σώμα σου∙ μονάχα με αυτό στη γης ετούτη μπορείς να παλέψεις και να πνευματώσεις την ύλη.» Ν. Καζαντζάκης 

«Όλα αποχτούν απροσδόκητη αγιότητα∙ η ομορφιά, η γνώση, η ελπίδα, ο οικονομικός αγώνας, οι καθημερινές, τάχατε ασήμαντες, έγνοιες.» Ν. Καζαντζάκης 

«Δεν πολεμούμε τα σκοτεινά μας πάθη με νηφάλια, αναιμικιά, ουδέτερη, πάνω από τα πάθη αρετή. Παρά με άλλα σφοδρότερα πάθη.» Ν. Καζαντζάκης

«Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ’ ένα καθρέφτη κάτω από μια ρυτίδα. Σα μια στάλα μελάνι σε μαντίλι η πλήξη απλώνει.» Γ. Σεφέρης

«Χαμήλωναν τα μάτια σου κι είχες το χαμογέλιο που ανιστορούσαν ταπεινά ζωγράφοι αλλοτινοί.» Γ. Σεφέρης

«Όλοι κοιτάζουν τι θα κάνεις κι εσύ κοιτάζεις τα πλήθη που σε κοιτάζουν∙ οι ματιές γράφουν ένα κύκλο στενό που δεν μπορεί να σπάσει.» Γ. Σεφέρης

«Μιλούν για περιστατικά που θα ήθελες να μην υπάρχουν ή να γινόντουσαν χρόνια μετά το θάνατό σου.» Γ. Σεφέρης

«Δεν αργεί να καρπίσει το αστάχυ δε χρειάζεται μακρύ καιρό για να φουσκώσει της πίκρας το προζύμι.» Γ. Σεφέρης

«Τ’ άσπρο χαρτί σκληρός καθρέφτης επιστρέφει μόνο εκείνο που ήσουν.» Γ. Σεφέρης

«Ζωή σου είναι ό,τι έδωσες, τούτο το κενό είναι ό,τι έδωσες, το άσπρο χαρτί.» Γ. Σεφέρης

«Κι οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας.» Γ. Σεφέρης

«Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι, που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;» Ν. Καββαδίας

«Εχτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται σε τούτο το τρομαχτικό ταξίδι του χαμού.» Ν. Καββαδίας

«Ο έρωτάς σου μια πληγή και τρεις κραυγές.» Νίκος Καββαδίας

«Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου.» Ν. Καββαδίας

«Να ζεις με τη φθορά σου, να ζεις με τη βεβαιότητα του θανάτου σου και να γελάς όμορφα δυνατά, να γελάς σαν αθάνατος.» Χ. Βλαβιανός

«Και ποτέ μην ξεπέσεις στο αχ εμείς οι καημένοι. (Δε θέλει παρά ένα βηματάκι να το σκεφτούν οι άλλοι για σένα).» Μ. Αναγνωστάκης

«Για τους περισσότερους - οι ιδέες: μια πολυτέλεια. Δεν έχουν τον καιρό, το προνόμιο της ανάσας.» Μ. Αναγνωστάκης

«Σ’ όλη μας τη ζωή βουλιάξαμε πολλά καράβια μέσα μας, ίσως για να μη ναυαγήσουμε μια ώρα αρχύτερα εμείς οι ίδιοι.» Μ. Αναγνωστάκης

«Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.» Τ. Σινόπουλος

«Ναι, θα τον ρίξουμε μια μέρα ανάσκελα τον πόνο.» Γ. Ρίτσος

«Έχετε δει μια πολιτεία πιο γυμνασμένη στο θυμό και στην πείνα και στον έρωτα; Μια πολιτεία πιο αγαπημένη;» Γ. Ρίτσος

«Πολιτεία του κατραμιού και του θυμού και του ασβέστη, φταίμε εμείς. Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας. Ελάτε.» Γ. Ρίτσος

«Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος με υπομονή και περηφάνεια.» Γιάννης Ρίτσος

«Τι θα γενόμουν δίχως να πονώ και δίχως να θυμάμαι Εσένα;» Μυρτιώτισσα

«Ο νους μας μέστωσε και δεν προσκυνάει πια κανένα αφέντη.» Νίκος Καζαντζάκης

«Μάνα σκληρή της Νίκης, που για να τη θρέψεις την ταΐζεις με την πείνα.» Ν. Καζαντζάκης

«Διαλέγομε απ’ όλες τις πλάνες μιαν, εκείνη που περσότερο ταιριάζει με μας, και την ανακηρύχνομεν Αλήθεια.» Ν. Καζαντζάκης

«Μόνο ο μαστός της απελπισίας μας βυζαίνει της αντρείας το γάλα.» Ν. Καζαντζάκης

«Η Ελλάδα δεν είναι γεωγραφία κι ανάμνηση.» Νίκος Καζαντζάκης

«Δεν υπάρχει αρχή, δεν υπάρχει τέλος. Υπάρχει η τωρινή τούτη στιγμή, γιομάτη πίκρα, γιομάτη γλύκα, και τη χαίρουμαι όλη.» Ν. Καζαντζάκης

«Καλή είναι η ζωή, καλός ο θάνατος, η Γης στρογγυλή και στερεή, σα στήθος γυναικός στις πολυκάτεχες παλάμες μου.» Ν. Καζαντζάκης

«Ξέρω τώρα∙ δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.» Ν. Καζαντζάκης

«Τούτη είναι η Δευτέρα Παρουσία, η επίγεια, η μόνη, όπου κρίνεται μέσα στα ζωντανά σου ακόμα σπλάχνα, η ζωή σου.» Ν. Καζαντζάκης

«Συλλογιέσαι "Αχ, να ‘ταν να ξανάκανα τη ζωή μου!" μα είναι αργά πια, μια φορά για πάντα στην αιωνιότητα μας δίνεται η ευκαιρία.» [Ν. Καζαντζάκης]

«Οι κάποτε πιθανοί εαυτοί μας που τους σκοτώσαμε, όλα τα καλύτερα εγώ που μπορούσαμε να γίνουμε και δε γίναμε, από τεμπελιά.» Ν. Καζαντζάκης

«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!» Κώστας Βάρναλης

«Τάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος; Αχ, που 'σαι, νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!» Κ. Βάρναλης


«Κακός ο αγέρας, κακός ο καιρός, αβέβαιο το κέρδος, βέβαιος ο κίνδυνος.» Τόμας Έλιοτ

Αγαπημένοι στίχοι και αποφθέγματα... ΙΙ

Κωνσταντίνος Μάντης | Best Blogger Tips
Print Friendly and PDF
Mario Sanchez Nevado

Αγαπημένοι στίχοι και αποφθέγματα... ΙΙ

«Πρέπει να παραμείνουμε μια έκπληξη για να νικήσουμε την ερημιά μας.» Δημήτρης Ποταμίτης

«Όποια θάλασσα κι αν πάρεις στα παράφορα νερά μου μέσα θα πνιγείς.» Χάρης Βλαβιανός

«Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω. Είναι το γαμώτο που δεν έζησα... κι ούτε που θα σε ξαναδώ.» Κατερίνα Γώγου

«Η μοναξιά, η μοναξιά μας λέω. Για τη δική μας λέω είναι τσεκούρι στα χέρια μας.» Κατερίνα Γώγου

«Τον ερωτεύομαι. Τον στέφω. Τον εξοργίζω. Με εξοργίζει. Τον θέλω. Δεν τον θέλω. Δεν τον μπορώ. Ακραία, απόλυτη βία ο έρωτας.» Μαλβίνα Κάραλη

«Το εκπαιδευτικό σύστημα της αγάπης δεν με αφορά. Χρειάζεται μεταρρύθμιση. Δεν καταλαβαίνω τη διδακτέα ύλη.» Μαλβίνα Κάραλη

«Θέλω να είμαι εκεί όταν η οργή ξεσπάσει. Να είμαι αυτόπτης μάρτυρας ή θύμα - δε με νοιάζει αρκεί να είμαι εκεί.» Δημήτρης Βάρος

"Ό,τι κι αν σκεφτώ ό,τι κι αν λαχταρίσω μια τιμωρία το απειλεί. Είναι τα «απαγορεύεται» πολλά κι είναι αντάρτης το μυαλό μου." Δημήτρης Βάρος

«Σας υπενθυμίζω πως για να φτάσετε στην αποθέωση θα πρέπει να ταπεινωθείτε πρώτα.» Κλείτος Κύρου

«Ακόμα δεν ξέρουμε, ακόμα δεν μάθαμε τα όρια των πραγμάτων που μπορούμε να κάνουμε ή να ζήσουμε.» Κλείτος Κύρου

«Για πάντα το πιο βαθύ μας μυστικό, το μόνο που άξιζε να ειπωθεί, μένει ανείπωτο.» Ν. Καζαντζάκης

«Όπως σε ξέρει το φιλί κανένας δε σε ξέρει.» Οδυσσέας Ελύτης

«Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.» Οδυσσέας Ελύτης

«Έτσι πρέπει να ράβονται οι σχέσεις κι οι εξαρτήσεις, με αραιές χαλαρές βελονιές, για να μπορούν να ξηλώνονται εύκολα.» Κική Δημουλά

«Τα χάδια σου είναι η μετάθεση μιας απαλής μουσικής, με όλα τα andante και τα allegro της, πάνω στην επιδερμίδα.» Οδυσσέας Ελύτης

«Ερωτευμένος είμαι και το μόνο που ζητώ αχ μόνο αυτό δεν έχω.» Ο. Ελύτης

«Λίγη περισσότερη σιωπή μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αλάνθαστα, όπως και μια λέξη.» Τάσος Λειβαδίτης

«Δεν ξέρω οι άλλοι πώς αγαπούν, δεν ξέρω πώς αγαπήθηκαν άλλοτε, εγώ σε κοιτάζω και σε ερωτεύομαι, κι έτσι ζω.» Pablo Neruda

«Καλά τα βγάζει πέρα η μοναξιά φτωχικά αλλά τίμια. Αλλού κοιμάται αυτή κι αλλού το εγκρατές σκεπτικό εάν.» Κ. Δημουλά

«Τόσες μέρες να σε βλέπω τόσο ακλόνητη και τόσο κοντά μου, πώς πληρώνεται αυτό, με τι το πληρώνω;» Pablo Neruda

«Μνημονικές αναδρομές ανεξέλεγκτες, στο απροσδιόριστο άπειρο – μηδέν, ή στο για μένα δεν υπάρχει τίποτα.» Τάκης Σινόπουλος

«Μέρες πάνω στις μέρες, κι από κάτω να στενάζει πλακωμένη μια ζωή.» Χρίστος Λάσκαρης

«Δεν ξέρει τίποτα η αυγή όταν χαράζει ευτυχισμένη και δυναμώνει και σε μέρα ξετυλίγεται. Τίποτα απ’ το σκοτάδι που ζυγώνει.» Χ. Λάσκαρης

«Αυτό το ποίημα ποτέ δε θα το ξαναγράψω. Ποτέ δε θα περάσω απ' τα ίδια φιλιά.» Χρίστος Λάσκαρης

«Περπάτησα πολύ στα αισθήματα, τα δικά μου και των άλλων, κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσά τους να περάσει ο πλατύς χρόνος.» Κ. Δημουλά

«Είδα πολλά και ωραία όνειρα και είδα να ξεχνιέμαι. Όχι, δεν είμαι λυπημένη.» Κ. Δημουλά

«Δεν είναι τα γεγονότα που σε αλλάζουνε, μα οι λεπτομέρειες.» Θράσος Καστανάκης

«Δεν είναι τίποτα που να μας φαίνεται πιο πιθανό απ’ αυτό που μας αρέσει να πιστεύουμε.» Στρατής Μυριβήλης

«Η αγάπη είναι μια ορμητική διάθεση να κάνεις ευτυχισμένο κείνον που αγαπάς, με έξοδά σου. Στην ανάγκη, με θυσία και με ταπείνωση.» [Μυριβήλης]

«Με την ευφυΐα μου συμβαίνει ό,τι και με τα χρήματα: δεν πάσχω από ένδεια αλλά πάντα έχω λιγότερα απ’ όσα μου χρειάζονται.» Τ. Πατρίκιος

ΖΩΗ «Δεν τη νοιάζει αν μας δυσαρεστεί. Ξέρει πως δεν θα ξανασυναντηθούμε.» Κώστας Μόντης

«Προσοχή στη συγκίνηση. Αν είναι γόησσα, δεν παύει να ’ναι και ρουφιάνα.» Οδυσσέας Ελύτης

«Οι άνθρωποι δεν είναι αιχμάλωτοι της μοίρας, αλλά μόνο αιχμάλωτοι του μυαλού τους.» F. Roosevelt

«Υπομονή. Λίγη ακόμα κωπηλασία και τελειώνουμε, λίγη ακόμα κωπηλασία και βουλιάζουμε.» Κώστας Μόντης

«Ο τρόπος που μας σπέρνουν είναι τόσο γλυκός, που δεν μπορεί κι η ζωή να μην είναι…» Τάσος Αθανασιάδης

«Καινούριο σπίτι με τις ίδιες πέτρες δεν ξαναγίνεται.» Μ. Καραγάτσης

«Ο μόνος τρόπος να ξεφορτωθείς έναν πειρασμό είναι να υποκύψεις σ’ αυτόν.» Oscar Wilde

«Όλοι οι άνθρωποι είναι θανατοποινίτες, μα το ξεχνούνε.» Π. Πρεβελάκης

«Πόσο περιορισμένη είναι η μελωδία της πολιτικής. Παίζει το σκοπό της απάνω σε δύο μόνο νότες: την υποκρισία και τον κυνισμό.» Α. Τερζάκης

«Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά.» Μ. Λουντέμης

«Κανείς δε θ’ αγγίξει την έκταση της στοργής και της θλίψης μου.» Μ. Αναγνωστάκης

«Ν’ αγαπιέσαι ή ν’ αγαπάς; Ν’ αγαπώ.» Ν. Εγγονόπουλος

«Η βλακεία είναι ανίατη. Μυαλό δεν πουλάνε ούτε στα θρανία ούτε στη λαϊκή, ή το ‘χεις ή σου λείπει.» Διονύσης Χαριτόπουλος

«Αν το καταφύγιο του ανθρώπου είναι η κοινωνία, του βλάκα είναι η ομάδα, η συσπείρωση με άλλους βλάκες.» Διονύσης Χαριτόπουλος

«Μη βλέπετε σαν κακία εκείνο που εξηγείται πλήρως από τη βλακεία.» Spider Robinson

«Για σένα στις επιθυμίες μου λόγος δεν έγινε ποτέ. Δε σε προέβλεψαν ποτέ τα όνειρά μου.» Κ. Δημουλά

«Σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια: σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο.» [Pablo Neruda]

«Ούτε να πεθάνω θέλω ούτε και να γιατρευτώ θέλω απλώς να βολευτώ στην καταστροφή μου.» Ντίνος Χριστιανόπουλος

«Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα. Κι αυτό που θέλω να σου πω το πιο όμορφο απ’ όλα, δε στο ‘χω πει ακόμα.» Nazım Hikmet

«Πώς αφήσαμε τις ώρες μας και χάθηκαν, πασχίζοντας ανόητα να εξασφαλίσουμε μια θέση στην αντίληψη των άλλων.» Γ. Ρίτσος

«Κι ούτε ποτέ, κι ας καίγομαι, ρωτάω πού βρίσκεσαι, τι κάνεις, με ποιους να ‘σαι·» W. Shakespeare

"Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του." Οδυσσέας Ελύτης

"Όταν ακούς «τάξη» ανθρωπινό κρέας μυρίζει." Οδυσσέας Ελύτης

«Είναι παλιά προτίμηση το ψεύτικο. Περίτεχνο αντίγραφο αυθεντικής πραγματικότητας. Τέλεια επεξεργασμένο από τη μεγάλη ζήτηση.» Κ. Δημουλά

«Ρίξου λοιπόν στα φο μπιζού. Τι λες, κουτός είναι ο θάνατος που προτιμά την ψεύτικη ζωή μας;» Κ. Δημουλά

«Έγινα γεύμα γήρατος. Όχι σε ταβερνάκι ονείρου. Σε κάποιο λαϊκό μαγέρικο που άνοιξε ο καθρέφτης.» Κ. Δημουλά

«Αγανακτείς να συνωστίζονται τόσοι θαυμαστές απ’ έξω μόνο, στη βιτρίνα σου και μέσα ψυχή να μην μπαίνει. Έτσι γίνεται.» Κ. Δημουλά

«Και μείς τι τάχα γνωρίσαμε; Κι όμως το νοσταλγούμε αυτό το διόλου.» Κ. Δημουλά

«Τα λέμε μιαν άλλη φορά» ύφανες ακόμα κι έκλεισε ο αργαλειός. Μιαν άλλη φορά. Κατά που πέφτει αυτός ο δρόμος; (Κ. Δημουλά)

«Μήπως εννοείς εκεί που συναντιούνται η ασυνέπεια με την ευκολία;»  Κ. Δημουλά

«Δίψα μου, πόθε μου ατελεύτητε, αβέβαιε δρόμε μου!» Pablo Neruda

«Σ’ αγαπώ τόσο που το ξεχνώ, όπως το αίμα που κυλά στις φλέβες και είναι τόσο αθόρυβο όσο και αναγκαίο μαζί.» Οδυσσέας Ελύτης

«Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις, να ‘ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις.» Γ. Ρίτσος

«Με τρώει η έγνοια ετούτη: να δω, ν’ αγγίξω όσο μπορώ περισσότερη γη και θάλασσα, προτού να πεθάνω.» Ν. Καζαντζάκης

«Ήρθα εδώ, έφερα εδώ τη μοίρα μου -δε μ’ έφερε η μοίρα μου, ο άνθρωπος κάνει ό,τι θέλει!» Ν. Καζαντζάκης

«Η πράξη, η πράξη, άλλη λύτρωση δεν υπάρχει. Στην αρχή ήταν η πράξη - και στο τέλος.» Ν. Καζαντζάκης

«Η ζωή ετούτη είναι μοναδική για τον κάθε άνθρωπο, άλλη δεν έχει, ό,τι μπορείς να το χαρείς, εδώ θα το χαρείς.» Ν. Καζαντζάκης

«Επειδή δεν έχω συμβόλαιο προθεσμίας με τη ζωή μου, λασκάρω το φρένο όταν φτάσω στην πιο επικίνδυνη κλίση.» Ν. Καζαντζάκης

«Κάθε άνθρωπος έχει την τρέλα του∙ μα η μεγαλύτερη τρέλα, είναι, θαρρώ, να μην έχεις τρέλα.» Ν. Καζαντζάκης

«Κι ούτε ποτέ θα πιστέψεις πόσο πολύ σ’ αγάπησα. Πόσο παθιασμένα σου δόθηκα. Πόσο βαθιά ωρίμασα δυστυχώντας, για σένα.» Θ. Κωσταβάρας

«Ανθίζω σε άσπρα και κόκκινα άνθη, στολίζομαι μόνο για να σ’ αρέσω και σαν να είμαι γεμάτος αηδόνια σου τραγουδώ.» Θ. Κωσταβάρας

«Σού μιλώ σε μιαν άλλη, άγνωστη γλώσσα, σου στέλνω απ’ τους αστερισμούς του ονείρου, μηνύματα. Σ’ αγγίζω σαν χνούδι.» Θ. Κωσταβάρας

«Εγώ ο δειλός, ο σκοτεινός, ο αμήχανος σου γράφω παθιασμένα ποιήματα.» Θ. Κωσταβάρας

«Μόνο με την Αγάπη σου. Να χτίσω ένα άλλο πρόσωπο. Να γίνω πάλι ένα μικρό αγόρι. Αθώο σαν το τρεχούμενο νερό.» Θ. Κωσταβάρας

«Η ζωή σου στην ουσία της είναι η δυνατότητα και η δικαιοδοσία της φαντασίας σου. Όχι άλλο.» Δημήτρης Λιαντίνης

«Το πιο μεγάλο του προνόμιο απέναντι στα άλογα ζώα, το πλήρωσε με το πιο μεγάλο τίμημα. Με το να μάθει ότι πεθαίνει.» Δημήτρης Λιαντίνης

«Πάντα όταν φεύγει η γυναίκα, θα φταίει ο άντρας. Να το γράψετε να μείνει στον αστικό κώδικα.» Δημήτρης Λιαντίνης

«Και κυρίως αυτό.. Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πώς αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.» Δ. Λιαντίνης

«Τι να σου λέω λοιπόν για τη μοναξιά με λέξεις.» Έκτωρ Κακναβάτος

«Τα όνειρα δεν ξέρω πού να τ’ ακουμπήσω. Να τα κάψω θα μείνουν οι στάχτες τους να στοιχειώνουν τις νύχτες μου.» Άντεια Φραντζή

«Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας σε ό,τι έχει πεθάνει.» Κική Δημουλά

«Είμαι έτοιμη; Να σφίξω καλά τη δειλία μου μην πλημμυρίσει λόγια και τούτη η απόφασή μου.» Κική Δημουλά

«Όλα δεν μπορώ να τα σηκώνω μ’ ένα χέρι. Το άλλο μου το κράτησες εσύ για ενθύμιο. Της στιγμής που αιώνια το ξέσφιγγες.» Κ. Δημουλά

«Και τι θα ήταν τ’ άστρα δίχως την υποστήριξη που τους παρέχει η απόσταση.» Κ. Δημουλά

«Σώματα; Για ξαναπές το. Σώματα. Έχει θαμπώσει δεν ακούγεται. Ρώτα την αφή θυμάται πρόφερε ποτέ αυτή τη λέξη;» Κ. Δημουλά

«Κουράζουνε πολύ κι αμέσως οι αφοσιώσεις, ακόμα κι όταν είναι σε προσχέδιο.» Κική Δημουλά

Να γίνεις ό,τι αναρωτιόμουν πέρυσι: "ποιος ξέρει τ’ άλλο μου φθινόπωρο;". Καιρός να γίνεις "τ’ άλλο μου φθινόπωρο". Κ. Δημουλά

«Πέντε στιγμές∙ και τι έχει γίνει στην οικουμένη; Μια άγραφτη αγάπη ξεγραμμένη.» Γ. Σεφέρης

«Που πήγε η μέρα η δίκοπη που είχε τα πάντα αλλάξει; Δε θα βρεθεί ένας ποταμός να ‘ναι για μας πλωτός;» Γ. Σεφέρης

«Έγινε λίμνη η μοναξιά, έγινε λίμνη η στέρηση, ανέγγιχτη κι αχάραχτη.» Γ. Σεφέρης

«Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι που είχα τόσο αγαπήσει με πρόφταξες ίσια στη δύση σα μαύρο περιστέρι.» Γ. Σεφέρης

«Έχασα κι από δω, έχασα κι από κει. Κι από την προσοχή μου μέσα έχασα κι από την απροσεξία μου.» Κ. Δημουλά

«Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων μ’ ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς. Όχι δεν είμαι λυπημένη.» Κική Δημουλά

«Έρωτα μικρέ της τελευταίας στιγμής ακουμπά σ’ έναν ώμο φανατικά θνητό.» Κ. Αγγελάκη-Ρουκ

«Η σάρκα μου πάντα πονάει στα χτυπήματα πάντοτε χαίρεται στα χάδια. Ακόμα τίποτα δεν έμαθε.» Τίτος Πατρίκιος

«Λοιπόν δοκίμασα και την εκδίκηση. Πάλι εγώ ήμουν ο χαμένος.» Τ. Πατρίκιος

«Η σφαίρα που της γλύτωσα δε χάθηκε μα χτύπησε το άλλο κορμί που βρέθηκε στη θέση μου.» Τ. Πατρίκιος

«Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω χωρίς ν’ αγγίζω ούτε μια σκιά απ’ το βήμα σου χωρίς – πόσο γυμνός ακόμα θα ‘θελες να μείνω;» Πατρίκιος

«Δεν την αντέχω αυτή τη μάταια ελπίδα να επιζώ σε μια τυχαία σου σκέψη μα κάθε βράδυ τη ζεσταίνω απ’ την αρχή.» Τ. Πατρίκιος

«Σας κατηγορώ δίχως τύψη καμιά σεις οι ίδιοι επισπεύσατε τη μελλούμενη αναπόφευκτη πτώση σας.» Κλείτος Κύρου

«Δεν έχεις πια τίποτε δικό μου. Κι όμως. Τη θύμησή της. Τη δίπλωσα προσεχτικά. Και την κρατώ ακόμα.» Κλείτος Κύρου

«Είναι η αγάπη πολυδιάστατη δεν έχει ανταπόκριση, δεν έχει τον τρόπο της, δεν έχει το ταίρι της, δεν έχει τα λόγια της, πνίγεται.» [Κ. Κύρου]

«Όταν κατανικήσεις τη δειλία της παραδοχής, θα λες τα πράγματα με τ’ όνομά τους.» Κλείτος Κύρου

«Οι νύχτες με στενεύουν στην απουσία σου. Σε αναπνέω.» Γιάννης Ρίτσος

«Δυο μήνες που δε σμίξαμε. Ένας αιώνας κι εννιά δευτερόλεπτα.» Γ. Ρίτσος

«Μα έπασχα στα δράματα των άλλων εγώ ο χαμένος πάντα στα αδιέξοδά τους εγώ των αποχωρισμών τους ο εγκαταλειμένος.» Βύρων Λεοντάρης

«Έμπλεος από σένα πώς κι από πού να σε φωνάξω; Χύνεται μέσα μου η φωνή μου και δεν μ’ ακούς και δε μ’ ακούω.» Β. Λεοντάρης

«Απροσδιόριστοι στον κόσμο. Ένα κυμάτισμα είμαστε, ένα τρέμισμα έρωτα το είπαν ποίηση το είπαν…» Βύρων Λεοντάρης

«Ντροπή ξέρεις τι είναι κι ένιωσες ποτέ σου; Ντροπή ν’ ανοίγει να σε καταπιεί η γη ντροπή που έζησες στον κόσμο ετούτον.» Β. Λεοντάρης

«Το “ως σεαυτόν” δεν ήτανε για μένα. Αγάπησα τους άλλους δίχως ν’ αγαπάω τον εαυτό μου.» Β. Λεοντάρης

«Σίγουρα κάτι μου διαφεύγει κάτι που λάθος το έζησα και λάθος με έζησε κι όλο και σκοτεινιάζει γύρω μου.» Βύρων Λεοντάρης

«Εγώ σ’ αγαπώ μου έλεγε δεν είμαι σαν τις άλλες που γνώρισες και σε κατέστρεψαν! Σ’ αγαπάω και θα σ’ αλλάξω!» Θωμάς Γκόρπας

«Νεολαίε με το χαρτί του γυμνασίου είσαι η φωτιά που ετοιμάζει η απελπισία και θα κάψει τις σημαίες των αρχόντων.» Θ. Γκόρπας

«Σου λέω: Θέλω να γείρω… να ξεκουραστώ… να γείρω… να μάθω πάλι να μετράω τ’ άστρα χωρίς να χάνω και τον ουρανό.» Θωμάς Γκόρπας

«Θέλω να σ’ αγαπήσω όσο δε μ’ αγάπησε κανένας να σκιστώ για σένα ν’ αλλάξω γειτονιά ν’ αλλάξω στέκια.» Θωμάς Γκόρπας

«Κανείς δεν σκέφτηκε να κλείσει φεύγοντας την πόρτα κανείς δεν σκέφτηκε τον άνεμο που θα ‘ρχονταν σε λίγο.» Θ. Γκόρπας

«Είχαμε μια παρέα κάποτε τα πάντα είχαμε και τίποτα δεν είχαμε ανάμεσα στα πλούσια δάχτυλά μας είχαμε φτωχά τσιγάρα.» Θ. Γκόρπας

«Δεν τρέμω πια, μπορώ να σ’ αγγίξω να σου πω καλημέρα. Αδιαφορώ για σένα όπως οι στέγες για τα χελιδόνια.» Ζέφη Δαράκη

«Για να σε σκέφτομαι πήγαινα προς τα πίσω τα βήματά μου.» Ζέφη Δαράκη

«Δεν ωφελεί να θέλεις να γυρίσεις πίσω στα μισοτελειωμένα φώτα ενός πάθους κι η μνήμη μέσα σου να σκύβει σα ζητιάνα.» Ζέφη Δαράκη

«Η έννοια μου δεν είναι πού ξενοκοιμάσαι αλλά μην τυχόν και μου κρυολογήσεις.» Τάσος Πορφύρης

«Αν είναι να ζήσουμε δίχως αυταπάτες, πρέπει να συνηθίσουμε στο πολικό ψύχος ενός μοναχικού σπιτιού, ενός άδειου δωματίου.» Σπύρος Τσακνιάς

«Μην απορείς που δυνασχετώ ν’ ακολουθώ τα βήματά σου Μνήμη. Γνωρίζω την αλήθεια τι ωφελεί αδιάκοπα σ’ αυτήν να μ’ επιστρέφεις;» Ο. Αλεξάκης

«Τι θες να κάνω που έχω να διαλέξω ποιος ο φίλος μου και ποιος ανάμεσά τους ο εχθρός μου.» Νίκος Γρηγοριάδης

«Ο έρωτας, όπως ακριβώς ο στίχος, θέλει μια σωστή δόση σκοτάδι για να φεγγοβολήσει.» Νίκος Γρηγοριάδης

«Τι θες να κάνω που όλα θέλουν αφοσίωση – να είσαι απόλυτα δικός τους. Κι ακόμα, να μπορείς να τ’ αποδείξεις.» Νίκος Γρηγοριάδης

«Κακώς σπεύδεις να προμηθεύεσαι μεγάλο μήκος λύπης. Θα σου περισσέψει διότι ολόκληρο, όλο μαζί τίποτα δε χάνεται.» Κική Δημουλά

«Τι ωφελεί να βάζεις κατ’ αλφαβητική σειρά τη στέρησή μας. Το ρεζουμέ είναι πως δε γευτήκαμε παράδεισο κανέναν.» Κική Δημουλά

«Τι να σου πω για τις μέρες μου έμαθα ότι μπορεί να τις μετράει ένας μικρούλης πλέον αριθμός - για δήμιος προαλείφεται.» Κική Δημουλά

«Δεν ξεύρω αν η διαστροφή δίδει δύναμιν. Κάποτε το νομίζω. Αλλά είναι βέβαιον ότι είναι η πηγή μεγαλείου.» 13.12.1902 Κωνσταντίνος Καβάφης

«Απόψε δεν υπάρχουν νεώτερα απ’ το μέτωπό μου κανείς δεν έθεσ’ επ’ αυτού τα χείλη του.» Κώστας Ταχτσής

«Τι όμορφα που καίγεται η φράση σ’ α γ α π ώ αναδιπλώνεται στον εαυτό της σαν να βάζει στο πρόσωπο το χέρι της από ντροπή.» Κώστας Ταχτσής

«Aν τυχόν και χαθούν όλα τα ποιήματα του κόσμου εσύ να μην ανησυχείς έχω κρυμμένους στίχους που προορίζονται μόνο για σένα…» Νίκος Πενταράς

«Για να ξεχάσω τα μάτια σου πρέπει να στερηθώ τον ουρανό, πρέπει να στερηθώ την θάλασσα.» Κώστας Μόντης

«Αφήνετε πάντα ένα χαμόγελο εκτός των τειχών σας, αφήνετε πάντα ένα χαμόγελο για τους περαστικούς.» Κώστας Μόντης

«Η τύχη σαν γυναίκα που είναι, αγαπάει τους νεαρούς, επειδή είναι λιγότερο επιφυλακτικοί, πιο άγριοι και πιο τολμηροί.» Νικολό Μακιαβέλι

«Τα ποιήματα πρέπει να γράφονται σα τσιγκούνα βρύση στάλα στάλα και να διαβάζονται σαν ποταμός» Δ. Ποταμίτης

 «Είχα ένα εγώ που το χρησιμοποιούσα πολύ, είχα μια νιότη που έφτιαχνε χρώματα από το τίποτα, είχα μι’ αγάπη.» Νικηφόρος Βρεττάκος

«Ήταν η μέρα καλή καμιά δεν ένιωσα νέα πληγή καμιά δεν κακοφόρμισε παλιά.» Κατερίνα Αγγελάκη-Ρούκ


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...